رخصتی سالانه با معاش در انگلستان: چند روز، معاشش و کی خبر بدهید

توضیح کامل

چه کسی حق دارد: تقریباً همهٔ کسانی که «کارگر» (worker) حساب می‌شوند، از جمله کارگر آژانسی، کسی که ساعت‌هایش نامنظم است، و کسی که تنها بخشی از سال کار می‌کند. رخصتی سالانهٔ با معاش حقی قانونی است و کارفرما باید بدهد. رخصتی بیشتر از حداقل قانون را کارفرما می‌تواند با شرط‌های خودش بدهد، مثلاً بعد از مدت معینی کار.

چند روز: کسی که ۵ روز در هفته کار می‌کند، دست‌کم ۲۸ روز با معاش در سال دارد؛ یعنی ۵٫۶ هفته. سقف قانونی ۲۸ روز است؛ مثلاً کسی که ۶ روز در هفته کار می‌کند هم ۲۸ روز دارد. نیمه‌وقتی که ساعت ثابت دارد، ۵٫۶ هفته به نسبت روزهایش دارد: با ۳ روز در هفته دست‌کم ۱۶٫۸ روز. کارفرما مجبور نیست رخصتی‌های رسمی (bank holiday) را جدا با معاش بدهد و می‌تواند آن‌ها را جزو همان رخصتی سالانه حساب کند.

ساعت‌های نامنظم یا بخشی از سال: رخصتی بر اساس ساعتی که کار کرده‌اید جمع می‌شود: ۱۲٫۰۷ فیصد ساعت‌های کار در هر دورهٔ پرداخت. مثال سایت دولت: ۳۰ ساعت کار با معاش هفته‌وار، ۴ ساعت رخصتی (عدد به نزدیک‌ترین ساعت گرد می‌شود)، که از دورهٔ پرداخت بعد می‌شود گرفت.

شروع وسط سال: اگر وسط سال رخصتی شروع به کار کنید، تنها بخشی از رخصتی سال را دارید. کارفرما می‌تواند در سال اول هر ماه یک‌دوازدهم رخصتی را حساب کند؛ مثال دولت: با ۲۸ روز در سال، بعد از ماه سوم ۷ روز.

بردن به سال بعد: قرارداد می‌گوید چند روز را می‌شود به سال بعد برد؛ با ۲۸ روز رخصتی، حداکثر ۸ روز. اگر به‌خاطر رخصتی فامیلی، مثل رخصتی ولادت یا پدری (مقالهٔ رخصتی ولادت، مقالهٔ رخصتی پدری)، نتوانستید رخصتی بگیرید، می‌توانید ببرید. اگر به‌خاطر مریضی نتوانستید، با ساعت ثابت تا ۲۰ روز از ۲۸ روز را می‌برید (مقالهٔ معاش مریضی). در رخصتی ولادت، پدری و مریضی هم رخصتی سالانه جمع می‌شود.

معاش رخصتی: برای هر هفته رخصتی، معاش یک هفته را می‌گیرید. با ساعت و معاش ثابت، معاش همان یک هفته است؛ با شیفت ثابت، اوسط ساعت‌های ثابت ۵۲ هفتهٔ گذشته؛ و با ساعت نامنظم، اوسط معاش ۵۲ هفتهٔ گذشته (تنها هفته‌هایی که معاش گرفته‌اید). برای ساعت ثابت، دست‌کم ۴ هفته باید با نرخ «معمولی» باشد که کمیشن و اضافه‌کاری منظم را هم دارد، و ۱٫۶ هفتهٔ باقی با نرخ «پایه». برای کسی که ساعت ثابت دارد، کارفرما نمی‌تواند معاش رخصتی را داخل نرخ ساعتی بگذارد (rolled-up holiday pay). از ۶ اپریل ۲۰۲۶ کارفرما باید سوابق رخصتی و معاشش را دست‌کم ۶ سال نگه دارد.

درخواست و رد رخصتی: خبر معمولاً دست‌کم دو برابر روزهای رخصتی به‌اضافهٔ ۱ روز زودتر است. کارفرما می‌تواند درخواست را رد یا لغو کند، ولی باید به اندازهٔ همان روزها به‌اضافهٔ ۱ روز زودتر بگوید؛ مثلاً برای ۱۰ روز رخصتی، ۱۱ روز پیش‌تر. اگر قرارداد چیز دیگری بگوید، همان اجرا می‌شود. کارفرما می‌تواند بگوید کی رخصتی بگیرید (مثلاً کریسمس) یا در شلوغی‌ها محدود کند، ولی نمی‌تواند اصلاً نگذارد رخصتی بگیرید، و نمی‌تواند کارگر مریض را مجبور به رخصتی کند.

ترک کار: در دورهٔ اخطار ممکن است بتوانید رخصتی باقی‌مانده را بگیرید. تنها وقتی که می‌شود به جای رخصتی پول گرفت (payment in lieu)، ترک کار است؛ کارفرما باید پول رخصتی گرفته‌نشده را بدهد، حتی اگر به‌خاطر خطای سنگین اخراج شده باشید. اگر بیشتر از حق خود رخصتی گرفته‌اید، کارفرما بدون توافق کتبی قبلی نباید از معاش آخر شما کم کند.