قرارداد کار در انگلستان: چه چیزهایی باید کتبی به شما بدهند

توضیح کامل

قرارداد کار چیست: همهٔ کارمندان با کارفرمای خود قرارداد کار دارند. قرارداد توافقی است که شرط‌های کار، حقوق، مسئولیت‌ها و وظیفه‌های کارمند را می‌گوید؛ به این‌ها «شرط‌ها» (terms) می‌گویند. هر دو طرف باید به قرارداد پابند باشند تا ختم شود (مثلاً با اخطار یا اخراج) یا شرط‌ها تغییر کند، که معمولاً با توافق هر دو است. اگر تنها قرار است کاری برای کسی انجام بدهید، مثل رنگ کردن خانه‌اش، این قرارداد کار نیست، «قرارداد ارائهٔ خدمت» است (مقالهٔ کار برای خود).

قبول کردن: به محض اینکه پیشنهاد کار را قبول کنید، قرارداد دارید؛ لازم نیست نوشته شده باشد. شرط‌ها ممکن است در قرارداد کتبی یا ورقهٔ شرط‌های کار، توافق شفاهی، کتابچهٔ کارکنان یا تختهٔ اعلانات شرکت، مکتوب پیشنهاد کار، توافق جمعی با اتحادیه، یا شرط‌هایی باشد که قانون می‌خواهد؛ مثلاً کارفرما باید دست‌کم حداقل معاش بدهد.

شرط‌های ضمنی: اگر دربارهٔ موضوعی چیزی روشن توافق نشده، ممکن است «شرط ضمنی» آن را بپوشاند؛ یعنی خودبه‌خود جزو قرارداد است. مثلاً کارمند از کارفرما دزدی نکند، کارفرما محیط کار امن بدهد، حق حداقل رخصتی سالانه، جواز معتبر برای راننده، یا کاری که سال‌ها مرتب در شرکت انجام شده، مثل پاداش کریسمس.

ورقهٔ کتبی شرط‌های کار (written statement of employment particulars): کارفرما باید به کارمندان و کارگرها وقتی کار را شروع می‌کنند ورقه‌ای بدهد که شرط‌های اصلی کار را بگوید. این خودش قرارداد نیست. دو بخش دارد: ورقهٔ اصلی (principal statement) که باید روز اول کار داده شود، و ورقهٔ کامل‌تر که در ظرف ۲ ماه از شروع کار. اگر چیزی در آن تغییر کند، کارفرما باید در ظرف یک ماه خبر بدهد.

ورقهٔ اصلی دست‌کم این‌ها را دارد: نام کارفرما؛ نام شما، عنوان یا شرح کار و تاریخ شروع؛ مبلغ و هر چند وقت یک بار معاش می‌گیرید؛ ساعت و روزهای کار و اینکه ممکن است تغییر کند یا نه (و کار در یکشنبه، شب یا اضافه‌کاری)؛ رخصتی سالانه و اینکه رخصتی‌های رسمی جزوش هست یا نه؛ محل کار و اینکه ممکن است جابه‌جا شوید؛ مدت کار (و تاریخ ختم در قرارداد مدت‌دار)؛ مدت و شرط‌های دورهٔ آزمایشی (probation period)؛ امتیازهای دیگر؛ و آموزش اجباری. روز اول، کارفرما باید دربارهٔ معاش و روال مریضی (مقالهٔ معاش مریضی)، رخصتی‌های با معاش دیگر مثل ولادت و پدری، و مدت اخطار هم معلومات بدهد. اگر بیشتر از یک ماه بیرون از بریتانیا کار کنید، ورقه باید مدت، اسعار پرداخت و امتیازهای اضافه را هم بگوید.

ورقهٔ کامل‌تر، در ظرف ۲ ماه: دربارهٔ تقاعد و طرح‌های تقاعد (مقالهٔ تقاعد محل کار)، توافق‌های جمعی، آموزش‌های غیراجباری، و روال انضباطی و شکایت.

اگر ورقه را نمی‌دهند: اول کوشش کنید غیررسمی با کارفرما حل کنید. اگر نشد، شکایت رسمی (grievance) بدهید. در آخر می‌توانید به محکمهٔ کار (employment tribunal) بروید؛ محکمه تصمیم می‌گیرد چه چیزهایی باید در ورقه می‌بود. اگر در دوسیهٔ دیگری، مثلاً کم کردن غیرمجاز از معاش، ببرید و ورقه هم مشکل داشته باشد، محکمه ممکن است تا معاش ۴ هفته جبران بدهد.