قرارداد کار در انگلستان: چه چیزهایی باید کتبی به تو بدهند

توضیح کامل

قرارداد کار چیست: همهٔ کارمندان با کارفرمایشان قرارداد کار دارند. قرارداد توافقی است که شرط‌های کار، حقوق، مسئولیت‌ها و وظیفه‌های کارمند را می‌گوید؛ به این‌ها «شرط‌ها» (terms) می‌گویند. هر دو طرف باید به قرارداد پایبند باشند تا تمام شود (مثلاً با اخطار یا اخراج) یا شرط‌ها عوض شود، که معمولاً با توافق هر دو است. اگر فقط قرار است کاری برای کسی انجام بدهی، مثل رنگ کردن خانه‌اش، این قرارداد کار نیست، «قرارداد ارائهٔ خدمت» است (مقالهٔ خوداشتغالی).

قبول کردن: به محض اینکه پیشنهاد کار را قبول کنی، قرارداد داری؛ لازم نیست نوشته شده باشد. شرط‌ها ممکن است در قرارداد کتبی یا برگهٔ شرط‌های کار، توافق شفاهی، دفترچهٔ کارکنان یا تابلوی اعلانات شرکت، نامهٔ پیشنهاد کار، توافق جمعی با اتحادیه، یا شرط‌هایی باشد که قانون می‌خواهد؛ مثلاً کارفرما باید دست‌کم حداقل دستمزد بدهد.

شرط‌های ضمنی: اگر دربارهٔ موضوعی چیزی روشن توافق نشده، ممکن است «شرط ضمنی» آن را بپوشاند؛ یعنی خودبه‌خود جزو قرارداد است. مثلاً کارمند از کارفرما دزدی نکند، کارفرما محیط کار امن بدهد، حق حداقل مرخصی سالانه، گواهینامهٔ معتبر برای راننده، یا کاری که سال‌ها مرتب در شرکت انجام شده، مثل پاداش کریسمس.

برگهٔ کتبی شرط‌های کار (written statement of employment particulars): کارفرما باید به کارمندان و کارگرها وقتی کار را شروع می‌کنند برگه‌ای بدهد که شرط‌های اصلی کار را بگوید. این خودش قرارداد نیست. دو بخش دارد: برگهٔ اصلی (principal statement) که باید روز اول کار داده شود، و برگهٔ کامل‌تر که ظرف ۲ ماه از شروع کار. اگر چیزی در آن عوض شود، کارفرما باید ظرف یک ماه خبر بدهد.

برگهٔ اصلی دست‌کم این‌ها را دارد: نام کارفرما؛ نام تو، عنوان یا شرح کار و تاریخ شروع؛ مبلغ و هر چند وقت یک بار حقوق می‌گیری؛ ساعت و روزهای کار و اینکه ممکن است عوض شود یا نه (و کار در یکشنبه، شب یا اضافه‌کاری)؛ مرخصی سالانه و اینکه تعطیلات رسمی جزوش هست یا نه؛ محل کار و اینکه ممکن است جابه‌جا شوی؛ مدت کار (و تاریخ پایان در قرارداد مدت‌دار)؛ مدت و شرط‌های دورهٔ آزمایشی (probation period)؛ مزایای دیگر؛ و آموزش اجباری. روز اول، کارفرما باید دربارهٔ حقوق و روال بیماری (مقالهٔ حقوق بیماری)، مرخصی‌های با حقوق دیگر مثل زایمان و پدری، و مدت اخطار هم اطلاعات بدهد. اگر بیشتر از یک ماه بیرون از بریتانیا کار کنی، برگه باید مدت، ارز پرداخت و مزایای اضافه را هم بگوید.

برگهٔ کامل‌تر، ظرف ۲ ماه: دربارهٔ مستمری و طرح‌های مستمری (مقالهٔ مستمری محل کار)، توافق‌های جمعی، آموزش‌های غیراجباری، و روال انضباطی و شکایت.

اگر برگه را نمی‌دهند: اول سعی کن غیررسمی با کارفرما حل کنی. اگر نشد، شکایت رسمی (grievance) بده. در آخر می‌توانی به دادگاه کار (employment tribunal) بروی؛ دادگاه تصمیم می‌گیرد چه چیزهایی باید در برگه می‌بود. اگر در پروندهٔ دیگری، مثلاً کم کردن غیرمجاز از حقوق، ببری و برگه هم مشکل داشته باشد، دادگاه ممکن است تا حقوق ۴ هفته غرامت بدهد.