مرخصی سالانه با حقوق در انگلستان: چند روز، حقوقش و کی خبر بدهی

توضیح کامل

چه کسی حق دارد: تقریباً همهٔ کسانی که «کارگر» (worker) حساب می‌شوند، از جمله کارگر آژانسی، کسی که ساعت‌هایش نامنظم است، و کسی که فقط بخشی از سال کار می‌کند. مرخصی سالانهٔ با حقوق حقی قانونی است و کارفرما باید بدهد. مرخصی بیشتر از حداقل قانون را کارفرما می‌تواند با شرط‌های خودش بدهد، مثلاً بعد از مدت معینی کار.

چند روز: کسی که ۵ روز در هفته کار می‌کند، دست‌کم ۲۸ روز با حقوق در سال دارد؛ یعنی ۵٫۶ هفته. سقف قانونی ۲۸ روز است؛ مثلاً کسی که ۶ روز در هفته کار می‌کند هم ۲۸ روز دارد. پاره‌وقتی که ساعت ثابت دارد، ۵٫۶ هفته به نسبت روزهایش دارد: با ۳ روز در هفته دست‌کم ۱۶٫۸ روز. کارفرما مجبور نیست تعطیلات رسمی (bank holiday) را جدا با حقوق بدهد و می‌تواند آن‌ها را جزو همان مرخصی سالانه حساب کند.

ساعت‌های نامنظم یا بخشی از سال: مرخصی بر اساس ساعتی که کار کرده‌ای جمع می‌شود: ۱۲٫۰۷ درصد ساعت‌های کار در هر دورهٔ پرداخت. مثال سایت دولت: ۳۰ ساعت کار با حقوق هفتگی، ۴ ساعت مرخصی (عدد به نزدیک‌ترین ساعت گرد می‌شود)، که از دورهٔ پرداخت بعد می‌شود برداشت.

شروع وسط سال: اگر وسط سال مرخصی شروع به کار کنی، فقط بخشی از مرخصی سال را داری. کارفرما می‌تواند در سال اول هر ماه یک‌دوازدهم مرخصی را حساب کند؛ مثال دولت: با ۲۸ روز در سال، بعد از ماه سوم ۷ روز.

بردن به سال بعد: قرارداد می‌گوید چند روز را می‌شود به سال بعد برد؛ با ۲۸ روز مرخصی، حداکثر ۸ روز. اگر به‌خاطر مرخصی خانوادگی، مثل مرخصی زایمان یا پدری (مقالهٔ مرخصی زایمان، مقالهٔ مرخصی پدری)، نتوانستی مرخصی برداری، می‌توانی ببری. اگر به‌خاطر بیماری نتوانستی، با ساعت ثابت تا ۲۰ روز از ۲۸ روز را می‌بری (مقالهٔ حقوق بیماری). در مرخصی زایمان، پدری و بیماری هم مرخصی سالانه جمع می‌شود.

حقوق مرخصی: برای هر هفته مرخصی، حقوق یک هفته را می‌گیری. با ساعت و حقوق ثابت، حقوق همان یک هفته است؛ با شیفت ثابت، میانگین ساعت‌های ثابت ۵۲ هفتهٔ گذشته؛ و با ساعت نامنظم، میانگین حقوق ۵۲ هفتهٔ گذشته (فقط هفته‌هایی که حقوق گرفته‌ای). برای ساعت ثابت، دست‌کم ۴ هفته باید با نرخ «معمولی» باشد که پورسانت و اضافه‌کاری منظم را هم دارد، و ۱٫۶ هفتهٔ بقیه با نرخ «پایه». برای کسی که ساعت ثابت دارد، کارفرما نمی‌تواند حقوق مرخصی را داخل نرخ ساعتی بگذارد (rolled-up holiday pay). از ۶ اپریل ۲۰۲۶ کارفرما باید سوابق مرخصی و حقوقش را دست‌کم ۶ سال نگه دارد.

درخواست و رد مرخصی: خبر معمولاً دست‌کم دو برابر روزهای مرخصی به‌اضافهٔ ۱ روز زودتر است. کارفرما می‌تواند درخواست را رد یا لغو کند، ولی باید به اندازهٔ همان روزها به‌اضافهٔ ۱ روز زودتر بگوید؛ مثلاً برای ۱۰ روز مرخصی، ۱۱ روز پیش‌تر. اگر قرارداد چیز دیگری بگوید، همان اجرا می‌شود. کارفرما می‌تواند بگوید کی مرخصی بگیری (مثلاً کریسمس) یا در شلوغی‌ها محدود کند، ولی نمی‌تواند اصلاً نگذارد مرخصی بگیری، و نمی‌تواند کارگر بیمار را مجبور به مرخصی کند.

ترک کار: در دورهٔ اخطار ممکن است بتوانی مرخصی باقی‌مانده را برداری. تنها وقتی که می‌شود به جای مرخصی پول گرفت (payment in lieu)، ترک کار است؛ کارفرما باید پول مرخصی برداشته‌نشده را بدهد، حتی اگر به‌خاطر خطای سنگین اخراج شده باشی. اگر بیشتر از حقت مرخصی برداشته‌ای، کارفرما بدون توافق کتبی قبلی نباید از حقوق آخرت کم کند.