ازدواج در انگلستان: اعلان قصد ازدواج، اسناد، هزینه و مراسم

توضیح کامل

چه کسی می‌تواند: در انگلستان و ولز می‌توانید ازدواج کنید یا شراکت ثبت‌شده (civil partnership) ببندید اگر ۱۸ سال یا بیشتر دارید، ازدواج یا شراکت دیگری ندارید، و با هم خویشاوند نزدیک نیستید. سکاتلند، ایرلند شمالی و خارج از بریتانیا قانون‌های جدا دارند.

اعلان قصد ازدواج: در ادارهٔ ثبت محل یک اقرارنامهٔ رسمی امضا می‌کنید که قصد ازدواج دارید، با جای نهایی مراسم. این کار باید دست‌کم ۲۹ روز پیش از مراسم باشد و مراسم تا ۱۲ ماه بعد. معمولاً باید وقت بگیرید و باید ۷ روز گذشته را در همان منطقه زندگی کرده باشید. اگر در دو منطقهٔ جدا زندگی می‌کنید، هرکدام جدا اعلان می‌کنید. اگر یکی از شما اهل بیرون از بریتانیاست، معمولاً باید با هم اعلان کنید.

اسناد (اصل): جای نهایی مراسم، سند آدرس خانه، سند تغییر نام اگر هست، و پاسپورت معتبر یا تذکرهٔ تولد بریتانیا. اگر تذکرهٔ تولد بریتانیا می‌آورید و بعد از ۱ جنوری ۱۹۸۳ به دنیا آمده‌اید، سند تابعیت پدر و مادر هم لازم است. سند آدرس مثلاً بل گاز، آب یا برق ۳ ماه اخیر، صورت‌حساب بانک، بل مالیهٔ شاروالی یا قرارداد کرایه.

ازدواج قبلی: سند طلاق نهایی یا تصدیق وفات همسر قبلی لازم است. اگر طلاق بیرون از بریتانیا گرفته شده، برای بررسی اسناد £55 در ادارهٔ ثبت محل یا £83 اگر ادارهٔ عمومی ثبت بررسی کند می‌پردازید (مبلغ‌هایی که سایت دولت فعلاً می‌گوید).

همسر اهل بیرون از بریتانیا: برای هر دو نفر یک عکس پاسپورتی، سند وضعیت اقامت فعلی (مثلاً share code یا ویزهٔ داخل پاسپورت) و ترجمهٔ اسناد غیرانگلیسی ببرید. اگر تبعهٔ بریتانیا یا ایرلند نیستید، اقامت دایمی یا وضعیت طرح اتحادیهٔ اروپا ندارید، یا با ویزهٔ بیشتر از ۶ ماه در بریتانیا نیستید، باید برای آمدن، اعلان قصد و ازدواج ویزه بگیرید (مثل ویزهٔ ازدواج یا ویزهٔ فامیلی). با ویزهٔ سیاحتی عادی (Standard Visitor) نه می‌شود اعلان کرد و نه ازدواج. اگر بدون ویزهٔ درست اعلان کنید، ادارهٔ مهاجرت خبردار می‌شود؛ ممکن است سؤال بپرسد و تا ۷۰ روز صبر لازم شود، یا اعلان را رد کند. اگر با ویزهٔ بیشتر از ۶ ماه اینجا هستید، شاید لازم باشد ازدواج را به ادارهٔ مهاجرت خبر بدهید.

مراسم: ازدواج می‌تواند مذهبی یا مدنی باشد؛ شراکت ثبت‌شده مراسم مذهبی ندارد. مراسم مذهبی در ساختمان مذهبی ثبت‌شده برگزار می‌شود و یک فرد مجاز، مثل ملا یا روحانی، باید حاضر باشد و ورقهٔ ثبت ازدواج (marriage schedule) را امضا کند؛ از محل بپرسید فرد مجاز دارد یا نه، وگرنه مأمور ثبت لازم است. مراسم مدنی در ادارهٔ ثبت یا جایی که شورا تأیید کرده، مثل هوتل، برگزار می‌شود و نباید چیز مذهبی داشته باشد؛ بعداً می‌توانید دعای مذهبی هم بگیرید. دست‌کم ۲ شاهد لازم است و در ازدواج باید پیمان بخوانید. در ورقهٔ ثبت، هرکدام تا ۴ نفر از پدر و مادرها (از جمله اندر) را می‌توانید بنویسید. ورقهٔ امضاشده به ادارهٔ ثبت می‌رود و بعد تصدیق ازدواج می‌گیرید.

حقوق قانونی: با ازدواج یا شراکت، همسر قانونی هم می‌شوید، بعضی امتیازهای مالیاتی (مثل مالیهٔ میراث) پیدا می‌کنید، و اگر یکی بدون وصیت‌نامه وفات کند، دیگری میراث می‌برد. زندگی مشترک بدون ازدواج این حقوق را نمی‌دهد؛ «ازدواج عرفی» (common law marriage) در انگلستان و ولز وجود ندارد، حتی با سال‌ها زندگی مشترک یا طفل. وصیت‌نامهٔ قبلی با ازدواج معمولاً باطل می‌شود.