ازدواج در انگلیس: اعلام قصد ازدواج، مدارک، هزینه و مراسم

توضیح کامل

چه کسی می‌تواند: در انگلستان و ولز می‌توانی ازدواج کنی یا شراکت ثبت‌شده (civil partnership) ببندی اگر ۱۸ سال یا بیشتر داری، ازدواج یا شراکت دیگری نداری، و با هم خویشاوند نزدیک نیستید. اسکاتلند، ایرلند شمالی و خارج از بریتانیا قانون‌های جدا دارند.

اعلام قصد ازدواج: در ادارهٔ ثبت محل یک اقرارنامهٔ رسمی امضا می‌کنی که قصد ازدواج داری، با جای نهایی مراسم. این کار باید دست‌کم ۲۹ روز پیش از مراسم باشد و مراسم تا ۱۲ ماه بعد. معمولاً باید وقت بگیری و باید ۷ روز گذشته را در همان منطقه زندگی کرده باشی. اگر در دو منطقهٔ جدا زندگی می‌کنید، هرکدام جدا اعلام می‌کنید. اگر یکی از شما اهل بیرون از بریتانیاست، معمولاً باید با هم اعلام کنید.

مدارک (اصل): جای نهایی مراسم، مدرک آدرس خانه، مدرک تغییر نام اگر هست، و گذرنامهٔ معتبر یا شناسنامهٔ بریتانیا. اگر شناسنامهٔ بریتانیا می‌آوری و بعد از ۱ جنوری ۱۹۸۳ به دنیا آمده‌ای، مدرک ملیت پدر و مادر هم لازم است. مدرک آدرس مثلاً قبض گاز، آب یا برق ۳ ماه اخیر، صورت‌حساب بانک، قبض مالیات شهری یا قرارداد اجاره.

ازدواج قبلی: سند طلاق نهایی یا گواهی فوت همسر قبلی لازم است. اگر طلاق بیرون از بریتانیا گرفته شده، برای بررسی مدارک £55 در ادارهٔ ثبت محل یا £83 اگر ادارهٔ کل ثبت بررسی کند می‌پردازی (مبلغ‌هایی که سایت دولت الان می‌گوید).

همسر اهل بیرون از بریتانیا: برای هر دو نفر یک عکس گذرنامه‌ای، مدرک وضعیت اقامت فعلی (مثلاً share code یا ویزای داخل گذرنامه) و ترجمهٔ مدارک غیرانگلیسی ببر. اگر شهروند بریتانیا یا ایرلند نیستی، اقامت دائم یا وضعیت طرح اتحادیهٔ اروپا نداری، یا با ویزای بیشتر از ۶ ماه در بریتانیا نیستی، باید برای آمدن، اعلام قصد و ازدواج ویزا بگیری (مثل ویزای ازدواج یا ویزای خانواده). با ویزای توریستی معمولی (Standard Visitor) نه می‌شود اعلام کرد و نه ازدواج. اگر بدون ویزای درست اعلام کنی، ادارهٔ مهاجرت خبردار می‌شود؛ ممکن است سؤال بپرسد و تا ۷۰ روز صبر لازم شود، یا اعلام را رد کند. اگر با ویزای بیشتر از ۶ ماه اینجا هستی، شاید لازم باشد ازدواج را به ادارهٔ مهاجرت خبر بدهی.

مراسم: ازدواج می‌تواند مذهبی یا مدنی باشد؛ شراکت ثبت‌شده مراسم مذهبی ندارد. مراسم مذهبی در ساختمان مذهبی ثبت‌شده برگزار می‌شود و یک فرد مجاز، مثل روحانی، باید حاضر باشد و برگهٔ ثبت ازدواج (marriage schedule) را امضا کند؛ از محل بپرس فرد مجاز دارد یا نه، وگرنه مأمور ثبت لازم است. مراسم مدنی در ادارهٔ ثبت یا جایی که شورا تأیید کرده، مثل هتل، برگزار می‌شود و نباید چیز مذهبی داشته باشد؛ بعداً می‌توانی دعای مذهبی هم بگیری. دست‌کم ۲ شاهد لازم است و در ازدواج باید پیمان بخوانید. در برگهٔ ثبت، هرکدام تا ۴ نفر از پدر و مادرها (از جمله ناپدری و نامادری) را می‌توانید بنویسید. برگهٔ امضاشده به ادارهٔ ثبت می‌رود و بعد گواهی ازدواج می‌گیری.

حقوق قانونی: با ازدواج یا شراکت، همسر قانونی هم می‌شوید، بعضی امتیازهای مالیاتی (مثل مالیات ارث) پیدا می‌کنید، و اگر یکی بدون وصیت‌نامه فوت کند، دیگری ارث می‌برد. زندگی مشترک بدون ازدواج این حقوق را نمی‌دهد؛ «ازدواج عرفی» (common law marriage) در انگلستان و ولز وجود ندارد، حتی با سال‌ها زندگی مشترک یا بچه. وصیت‌نامهٔ قبلی با ازدواج معمولاً باطل می‌شود.