مالیات شهری (کانسل تکس): چه کسی می‌پردازد و چطور تخفیف بگیری

توضیح کامل

مالیات شهری (Council Tax) را به شهرداری محل زندگی‌ات می‌دهی. برای اینکه بدانی چقدر باید بدهی، ۳ چیز را باید بدانی: «بند» خانه‌ات، مبلغی که شهرداری‌ات برای آن بند می‌گیرد، و اینکه تخفیف یا معافیتی به تو می‌رسد یا نه.

بند خانه در انگلستان به این بستگی دارد که خانه در ۱ اپریل ۱۹۹۱ چقدر می‌ارزیده، نه قیمت امروزش. بندها با حرف نام‌گذاری شده‌اند، مثلاً Band A یا Band D. اگر فکر می‌کنی بند خانه‌ات اشتباه است، می‌توانی به اداره‌ای به اسم Valuation Office اعتراض کنی. تا وقتی اعتراضت بررسی می‌شود، باید پرداخت مالیات شهری را ادامه بدهی.

معمولاً هر کسی که ۱۸ سال یا بیشتر دارد باید مالیات شهری بدهد. قبض کامل برای خانه‌ای حساب می‌شود که دست‌کم ۲ بزرگسال در آن زندگی می‌کنند. زن و شوهر یا زوج‌هایی که با هم زندگی می‌کنند، با هم مسئول پرداخت قبض‌اند.

بعضی‌ها در شمردن ساکنان خانه حساب نمی‌شوند (disregarded)؛ مثلاً هر کسی که زیر ۱۸ سال دارد، کسی که ۱۸ یا ۱۹ سال دارد و تمام‌وقت درس می‌خواند، و دانشجوی تمام‌وقت کالج یا دانشگاه. اگر هیچ‌کدام از ساکنان خانه حساب نشوند، قبض ۵۰ درصد تخفیف می‌خورد. اگر خودت مالیات شهری می‌دهی و تنها زندگی می‌کنی، یا بقیهٔ ساکنان خانه حساب نمی‌شوند، ۲۵ درصد تخفیف می‌گیری. برای همهٔ این تخفیف‌ها باید درخواست بدهی.

خانه‌ای که همهٔ ساکنانش دانشجوی تمام‌وقت باشند، مالیات شهری نمی‌دهد؛ اگر قبض آمد، می‌توانی درخواست معافیت بدهی. دانشجوی تمام‌وقت یعنی دوره‌ات دست‌کم ۱ سال طول بکشد و هفته‌ای دست‌کم ۲۱ ساعت درس داشته باشی. اگر یکی از ساکنان دانشجوی تمام‌وقت نباشد، معمولاً قبض می‌آید، ولی شاید باز هم تخفیف بگیرید؛ استثنای مهمش را در بند بعد ببین.

یک استثنای مهم در خود قانون هست (ردهٔ Class N): خانه‌ای که همهٔ ساکنانش یا دانشجو باشند یا همسر، شریک زندگی یا فرد تحت تکفل یک دانشجو، معاف است؛ به این شرط که آن همسر یا فرد تحت تکفل شهروند بریتانیا نباشد و طبق شرط‌های ویزایش اجازهٔ کار نداشته باشد یا حق گرفتن کمک‌های دولتی را نداشته باشد. شرط no recourse to public funds روی ویزا یعنی حق گرفتن بیشتر کمک‌های دولتی را نداری؛ اگر همسرت چنین شرطی دارد، این معافیت را از شهرداری بخواه.

اگر کسی در خانه‌تان معلولیت دارد و به‌خاطر همین در خانهٔ بزرگ‌تری زندگی می‌کنید (مثلاً حمام، آشپزخانه یا اتاق اضافه برای او، یا جای اضافه برای ویلچر)، شاید قبض‌تان با نرخ یک بند پایین‌تر حساب شود. اگر خانه از قبل در پایین‌ترین بند (Band A) باشد، به‌جایش ۱۷ درصد تخفیف می‌گیرید.

قبض سالانه نشان می‌دهد کل مبلغ سال چقدر است، چطور حساب شده و قسط‌ها کی باید پرداخت شوند. معمولاً مبلغ به ۱۰ قسط ماهانه تقسیم می‌شود. معمولاً می‌توانی آنلاین بپردازی. پرداخت نقدی هم در پست‌خانه، بانک، روزنامه‌فروشی و مغازه‌های کوچک محل با Paypoint، Payzone یا Quickcards ممکن است.

اگر قسطی را نپردازی، شهرداری نامهٔ یادآوری (reminder notice) می‌فرستد و ۷ روز وقت می‌دهد. اگر در این ۷ روز نپردازی، دیگر قسطی در کار نیست و باید کل مالیات سال را بدهی. در هر سال مالی (از ۱ اپریل تا ۳۱ مارچ سال بعد) حداکثر ۲ نامهٔ یادآوری می‌گیری. اگر برای بار سوم قسطی را نپردازی، «نامهٔ آخر» (final notice) می‌آید که کل مالیات سال را می‌خواهد. اگر ۷ روز بعد از آن هم نپردازی، شهرداری ممکن است از راه قانونی اقدام کند.

در این مرحله شهرداری می‌تواند از دادگاه حکم پرداخت (liability order) بگیرد. هزینهٔ حقوقی شهرداری، مثلاً هزینهٔ وکیل، ممکن است به بدهی‌ات اضافه شود. اگر بخواهی، می‌توانی به دادگاه بروی و دلیلت را برای نپرداختن بگویی. بعد از آن شهرداری می‌تواند از کارفرمایت بخواهد بدهی را مستقیم از حقوقت بپردازد، یا درخواست کند از بعضی کمک‌هزینه‌های دولتی‌ات کم شود.

اگر راه دیگری نماند، شهرداری می‌تواند مأمور اجرا (bailiffs) بفرستد تا وسایلت را توقیف کند؛ هزینهٔ مأمور اجرا هم می‌تواند به بدهی اضافه شود. اگر دادگاه تشخیص بدهد دلیل موجهی برای نپرداختن نداری و باز هم نپردازی، ممکن است تا ۳ ماه به زندان بروی.