نظام تعلیمی انگلستان به زبان ساده: از کودکستان تا ۱۸ سالگی

توضیح کامل

در انگلستان مکتب بر اساس «سال» (Year) است، نه صنف اول و دوم به شکل افغانستان. سال‌ها در چند «مرحلهٔ تعلیمی» (key stage) گروه‌بندی می‌شوند و نصاب درسی ملی (national curriculum) مشخص می‌کند در هر مرحله چه درس‌هایی و تا چه سطحی خوانده شود. همهٔ اطفال ۵ تا ۱۶ ساله در انگلستان حق یک جای رایگان در مکتب دولتی (state school) دارند.

مرحلهٔ پیش از مکتب (early years foundation stage): اطفال ۳ تا ۴ ساله به کودکستان می‌روند و ساعت‌هایی از آن رایگان است؛ در مقالهٔ کودکستان و ساعت‌های رایگان توضیح داده‌ایم. بیشتر اطفال از سپتامبرِ بعد از ۴ سالگی صنف آمادگی (reception) را شروع می‌کنند که برای ۴ تا ۵ ساله‌هاست. در هفته‌های اول آمادگی، مکتب یک ارزیابی کوتاه از زبان، ارتباط، سواد و ریاضی انجام می‌دهد.

مکتب ابتدایی (primary school) از سال ۱ تا سال ۶ است. مرحلهٔ ۱ (key stage 1) سال ۱ و ۲ را می‌گیرد؛ سال ۱ برای ۵ تا ۶ ساله‌هاست و در آن بررسی خواندن با صدا (phonics screening check) هست. مرحلهٔ ۲ (key stage 2) سال ۳ تا ۶ است؛ در سال ۴ (۸ تا ۹ ساله‌ها) بررسی جدول ضرب و در سال ۶ (۱۰ تا ۱۱ ساله‌ها) امتحان‌های ملی خواندن، ریاضی و دستور زبان و املا برگزار می‌شود که خیلی‌ها هنوز به آن «ستس» می‌گویند. جزئیات در مقالهٔ مکتب ابتدایی و مقالهٔ امتحان سال ششم است.

مکتب متوسطه (secondary school) از سال ۷ تا سال ۱۱ است. مرحلهٔ ۳ (key stage 3) سال ۷ تا ۹ (۱۱ تا ۱۴ ساله‌ها) است و امتحان ملی ندارد. مرحلهٔ ۴ (key stage 4) سال ۱۰ و ۱۱ است و بیشتر اطفال در سال ۱۱ (۱۵ تا ۱۶ ساله‌ها) امتحان‌های جی‌سی‌اس‌ای (GCSE) یا امتحان‌های ملی دیگر را می‌دهند. جزئیات در مقالهٔ مکتب متوسطه و مقالهٔ جی‌سی‌اس‌ای است.

بیشتر مکتب‌ها برای ورود امتحان ندارند، ولی مکتب‌های گزینشی (grammar school) شاگرد را بر اساس توان درسی و با امتحان ورودی می‌گیرند؛ معروف به امتحان «یازده‌پلاس». در مقالهٔ مکتب‌های گرامر و امتحان یازده‌پلاس توضیح داده‌ایم.

انواع مکتب: مکتب‌های دولتی شاروالی (community schools)؛ مکتب‌های دینی (faith schools) که نصاب ملی را دنبال می‌کنند ولی درس دینی خودشان را دارند؛ اکادمی‌ها و مکتب‌های آزاد (academies، free schools) که رایگان‌اند ولی آزادی بیشتری در نصاب درسی دارند؛ مکتب‌های گرامر؛ مکتب‌های ویژهٔ اطفالی با نیاز تعلیمی خاص؛ و مکتب‌های خصوصی (independent schools) که پول می‌گیرند. اکادمی‌ها و مکتب‌های خصوصی مجبور نیستند نصاب درسی ملی را دنبال کنند. مکتب‌ها را نهاد بازرسی دولت (Ofsted) بازرسی می‌کند.

طفل می‌تواند آخرین جمعهٔ جون مکتب را ترک کند، اگر تا پایان رخصتی تابستان ۱۶ ساله شود. ولی بعد از آن تا ۱۸ سالگی باید یکی از این‌ها را انجام بدهد: ادامهٔ تحصیل تمام‌وقت، مثلاً در کالج؛ شروع کارآموزی (apprenticeship)؛ یا ۲۰ ساعت یا بیشتر در هفته کار یا داوطلبی همراه با آموزش نیمه‌وقت. جزئیات در مقالهٔ انتخاب‌های بعد از ۱۶ سالگی است.

سندهای تحصیلی در انگلستان ۹ سطح دارند. نمره‌های ۹ تا ۴ جی‌سی‌اس‌ای سطح ۲ حساب می‌شوند؛ اِی‌لِوِل و تی‌لِوِل سطح ۳ هستند و راه رسیدن به پوهنتون را باز می‌کنند. مکتب باید تا پایان هر سمستر تابستان دربارهٔ پیشرفت طفل راپور بنویسد و با شما گپ بزند.

درس‌های اجباری: آموزش روابط (relationships education) برای همهٔ شاگردان ابتدایی و متوسطه اجباری است. والدین می‌توانند بخواهند طفل از بخشی یا همهٔ آموزش جنسی (sex education) در درس روابط و آموزش جنسی بیرون بیاید، ولی نه از آن بخشی که در درس ساینس تدریس می‌شود. درس دینی (RE) تا ۱۸ سالگی اجباری است، ولی والدین می‌توانند بخواهند طفل از بخشی یا همهٔ آن بیرون بیاید.