نوسِره

خانهٔ شورا (مسکن دولتی): چه کسی می‌تواند بگیرد و چطور درخواست بدهد

روی مکتوب‌ها: Council housingتلفظ: کانسِل هاوزینگ
منبع: gov.ukآخرین بررسی: ۲۱ اکتبر ۲۰۲۶برای انگلستان
ترجمهٔ خودکار از نسخهٔ فارسی
در این صفحه
  1. در یک نگاه
  2. حالا چه کار کنم
  3. توضیح کامل
  4. نکته‌های مخصوص افغان‌ها
  5. کمک رایگان را از کجا بگیرم
  6. سؤال‌های رایج
  7. واژگان انگلیسی
  8. منبع‌ها
این مطلب را بشنویدصدای این مطلب به‌زودی

در یک نگاه

  • درخواست خانهٔ شورا (council housing) را به شورای محلی می‌دهید. هر شورا قانون خود را دارد و معمولاً باید در فهرست انتظار بمانید؛ هیچ تضمینی نیست که خانه بگیرید.
  • وضعیت اقامت مهم است: تبعه، اقامت دایمی، پناهنده و حمایت بشردوستانه می‌توانند درخواست بدهند؛ پناهجو، سیاح و کسی که روی ویزه‌اش «no public funds» نوشته شده، نه.
  • شورا اول به کسانی خانه می‌دهد که نیازشان بیشتر است: بی‌خانمان، خانهٔ بسیار پرجمعیت، یا مریضی‌ای که خانهٔ فعلی بدترش می‌کند.

حالا چه کار کنم

  1. ببینید درخواست را باید به کدام شورا بدهید و در سایتش قانون تخصیص خانه را بخوانید.در سایت دولت: Apply for council housing

  2. فورم درخواست را با جزئیات کامل پر کنید: عاید، مریضی‌ها، جاهایی که زندگی کرده‌اید و اسناد اقامت. اگر کمک لازم دارید، از خود شورا بخواهید.

  3. اگر شورا خانه‌ها را آنلاین می‌گذارد، پیش از تاریخ بسته شدن برای خانه‌های مناسب «پیشنهاد» (bid) بدهید؛ این کار پولی نیست.

  4. اگر فکر می‌کنید اولویت شما را کم داده‌اند یا درخواست شما را رد کرده‌اند، از شورا بخواهید تصمیمش را دوباره بررسی کند.در سایت Citizens Advice: Challenging the council's decision

توضیح کامل

خانهٔ شورا یا مسکن اجتماعی (social housing) خانه‌ای است که شورای محلی یا انجمن مسکن (housing association) به کرایه می‌دهد. درخواست آن را به شورای محلی می‌دهید؛ بعضی انجمن‌های مسکن درخواست مستقیم می‌خواهند. از ۱۸ سالگی می‌شود درخواست داد (بعضی شوراها از ۱۶ سالگی). اگر فهرست انتظار طولانی است، می‌توانید هم‌زمان در فهرست چند شورا باشید.

شرط‌ها: هر شورا «قانون تخصیص» (allocation scheme) خود را دارد. معمولاً باید عاید شما کم باشد و پس‌انداز زیادی نداشته باشید، و معمولاً «پیوند محلی» (local connection) لازم است: چند سال زندگی، کار یا فامیل در همان منطقه. قربانی خشونت خانگی، جوان زیر ۲۵ سال که از سرپرستی دولتی بیرون آمده و چند گروه دیگر پیوند محلی لازم ندارند.

وضعیت اقامت: تبعهٔ بریتانیا یا آیرلند، دارندهٔ اقامت دایمی (مگر کسی که برایش تعهد حمایت مالی امضا شده)، پناهنده و دارندهٔ حمایت بشردوستانه می‌توانند درخواست بدهند. کسی که حق ماندن ندارد، سیاح، پناهجویی که منتظر جواب است، و کسی که روی سند اقامتش «no recourse to public funds» نوشته شده، نمی‌تواند. اگر در ۲ سال گذشته به بریتانیا آمده یا برگشته‌اید، معمولاً باید نشان بدهید اینجا خانهٔ اصلی شماست؛ حتی اگر تبعه باشید.

اولویت: شورا بر اساس امتیاز یا رده (band) تصمیم می‌گیرد. معمولاً اول کسانی خانه می‌گیرند که بی‌خانمان‌اند، در خانهٔ بسیار پرجمعیت یا خراب زندگی می‌کنند، یا مریضی‌ای دارند که خانهٔ فعلی بدترش می‌کند. حتی با اولویت بالا ممکن است انتظار طولانی باشد. اگر وضع شما تغییر کرد (حاملگی، طفل تازه، مریضی، تغییر عاید، آدرس تازه)، زود به شورا بگویید؛ پنهان کردن آن ممکن است بعداً به بیرون شدن از خانه برسد.

پیشنهاد خانه: معمولاً تنها مدت کوتاهی برای قبول خانه دارید. اگر رد کنید، معمولاً در فهرست می‌مانید ولی شاید پایین‌تر بروید؛ اگر پشت سر هم رد کنید، شاید موقتاً از فهرست بیرون شوید.

قرارداد: کرایه‌نشین تازهٔ شورا معمولاً اول «کرایهٔ آزمایشی» (introductory tenancy) می‌گیرد که معمولاً ۱۲ ماه است؛ بعد از آن خودبه‌خود قرارداد دایمی‌تر می‌شود، مگر شورا اقدام به بیرون کردن کرده یا دورهٔ آزمایشی را تمدید کرده باشد. کرایه‌نشین دایمی (secure tenant) معمولاً تا آخر عمر می‌تواند بماند، به شرط رعایت قرارداد. برای ختم کرایه باید ۴ هفته زودتر کتبی به شورا خبر بدهید. اگر ۵ سال کرایه‌نشین بخش دولتی بوده‌اید، شاید بتوانید خانه را با طرح Right to Buy بخرید.

ترمیمات و شکایت: ساختمان، دیوار، سقف، کلکین، وسایل گاز و برق و ایمنی آتش با شوراست؛ چیزهای کوچک مثل میلهٔ پرده و کلید گم‌شده با شما. اگر شورا مشکل را حل نکرد، اول طبق روند شکایت شورا شکایت کنید و بعد به داور مسکن (Housing Ombudsman) بنویسید یا زنگ بزنید: 0300 111 3000. این رهنما برای انگلستان است.

دروغ گفتن در درخواست یا کرایه دادن کل خانه به دیگری بدون اجازه، تقلب مسکن است: ممکن است خانه را از دست بدهید، جریمه شوید یا حتی زندان بروید.

اگر پناهجو هستید و هنوز جواب نگرفته‌اید، نمی‌توانید درخواست خانهٔ شورا بدهید. اگر امشب جایی برای ماندن ندارید، کمک بی‌خانمانی شورا راه جداگانه‌ای است. انتظار برای خانهٔ شورا ممکن است سال‌ها طول بکشد؛ در این مدت می‌توانید از مالک خصوصی خانه کرایه کنید.

نکته‌های مخصوص افغان‌ها

اگر از طریق طرح‌های اسکان افغان‌ها (ARP یا ALES) آمده‌اید، می‌توانید درخواست خانهٔ شورا بدهید و لازم نیست نشان بدهید اینجا خانهٔ اصلی شماست. اگر به‌خاطر سقوط حکومت در ۱۵ اگست ۲۰۲۱ آمده‌اید و اجازهٔ اقامت دارید و روی اسناد شما «no public funds» نیست هم می‌توانید. اگر اسپانسر دارید یا از وضعیت خود مطمئن نیستید، اول با مشاور صحبت کنید.

کمک رایگان را از کجا بگیرم

  • Citizens Advice – contact us

    اگر دربارهٔ وضعیت اقامت خود مطمئن نیستید یا کمک برای درخواست می‌خواهید، با Citizens Advice صحبت کنید.

سؤال‌های رایج

با ویزهٔ کاری یا تحصیلی می‌توانم خانهٔ شورا بگیرم؟

اگر روی ویزهٔ شما «no public funds» نوشته شده، نه. تبعه، اقامت دایمی، پناهنده و حمایت بشردوستانه می‌توانند درخواست بدهند.

چقدر باید منتظر بمانم؟

به شورا بستگی دارد و تضمینی نیست. از شورای خود بپرسید در منطقهٔ شما معمولاً چقدر طول می‌کشد.

اگر خانه‌ای که پیشنهاد دادند را نخواهم چه می‌شود؟

معمولاً در فهرست می‌مانید ولی شاید پایین‌تر بروید؛ با رد کردن‌های پشت سر هم شاید موقتاً از فهرست بیرون شوید.

«پیشنهاد دادن» برای خانه پول می‌خواهد؟

نه. تنها یعنی به شورا می‌گویید آن خانه را می‌خواهید.

واژگان انگلیسی

منبع‌ها

این مطلب از روی این صفحه‌های رسمی نوشته شده و آخرین بار ۲۱ اکتبر ۲۰۲۶ با آن‌ها بررسی شده است.

اشتباهی دیدید؟