اجارهٔ خانه در انگلستان: پیش از پرداخت چه بدانی

توضیح کامل

از صاحب‌خانه یا از بنگاه؟ به گفتهٔ Citizens Advice، اگر مستقیم از صاحب‌خانه اجاره کنی، ممکن است پول کمتری پیش از ورود بدهی، معرف کمتری لازم باشد و صاحب‌خانه بررسی اعتباری نکند. بنگاه (letting agent) دربارهٔ محله راهنمایی می‌کند، خانه‌های بیشتری نشان می‌دهد، و اگر مدیریت خانه با اوست، تعمیرات را پیگیری می‌کند. سریع‌ترین راه پیدا کردن خانه سایت‌های املاک است؛ اگر کار آنلاین برایت سخت است، به بنگاه‌های محل برو یا از دوستان و آشنایان بپرس.

دام‌ها و کلاهبرداری: پیش از دیدن خانه هیچ پولی نده؛ ممکن است مشکلی باشد که نمی‌دانی، یا کل آگهی کلاهبرداری باشد. از مستأجر فعلی اجاره نکن («اجارهٔ دست دوم» یا subletting)؛ ممکن است اجازهٔ صاحب‌خانه را نداشته باشد. اگر مستأجر فقط خانه را از طرف صاحب‌خانه نشان می‌دهد، باید مشخصات صاحب‌خانه را به تو بدهد. برای هر پرداخت رسید بگیر و پیش از هر پرداختی اسم و نشانی صاحب‌خانه یا بنگاه را بگیر؛ موظف‌اند بدهند.

قانون تازهٔ حقوق مستأجر (از ۱ می ۲۰۲۶، طبق سایت دولت): صاحب‌خانه نمی‌تواند پیش از امضای قرارداد اجاره بخواهد، تشویق کند یا قبول کند؛ بعد از امضا حداکثر یک ماه اجارهٔ پیش‌پرداخت می‌تواند بخواهد. باید در آگهی قیمت مشخص بنویسد و نمی‌تواند پیشنهاد بالاتر از آن را بخواهد یا قبول کند؛ اگر کسی از تو خواست بیشتر از آگهی پیشنهاد بدهی، خلاف قانون است و می‌شود به شهرداری گزارش داد. نمی‌تواند به‌خاطر بچه داشتن یا گرفتن کمک‌هزینه از اجاره دادن خودداری کند. می‌توانی بخواهی حیوان خانگی نگه داری؛ صاحب‌خانه باید درخواستت را بررسی کند و اگر رد کرد دلیل بدهد. همهٔ قراردادهای تازه «بی‌پایان» و ماهانه یا هفتگی‌اند (مقالهٔ قرارداد اجاره).

چه پولی پیش از ورود: بیعانهٔ رزرو (holding deposit) حداکثر یک هفته اجاره. ودیعه (tenancy deposit) معمولاً حداکثر ۵ هفته اجاره، و اگر اجارهٔ سالانه بیشتر از £50,000 باشد حداکثر ۶ هفته. صاحب‌خانه یا بنگاه به‌جز اجاره فقط می‌تواند این‌ها را بگیرد: ودیعه و بیعانه، قبض‌ها و مالیات شهری و مجوز تلویزیون، تعویض کلید گم‌شده، دیرکرد اجاره ۱۴ روز یا بیشتر، تغییر قرارداد به درخواست خودت، و تمام کردن زودتر قرارداد. اگر برای چیز دیگری پول خواستند، از مشاور کمک بگیر. اگر به‌جای ودیعه «طرح بدون ودیعه» پیشنهاد کردند، به گفتهٔ Citizens Advice معمولاً ودیعه بهتر است، چون پولش برنمی‌گردد؛ و باید حق انتخاب ودیعه را به تو بدهند.

بیعانهٔ رزرو: فقط وقتی بده که مطمئنی خانه را می‌خواهی. اگر با چند نفر اجاره می‌کنید، فقط یک بیعانه برای کل خانه. صاحب‌خانه باید بیعانه را برگرداند، مگر اینکه خودت منصرف شوی، ظرف ۱۵ روز اطلاعات مهمی مثل معرف ندهی، اطلاعات غلط بدهی، یا در بررسی «حق اجاره» رد شوی. بعد از بیعانه، ۱۵ روز نمی‌توانند خانه را بدون پیشنهاد اول به تو، به کس دیگری بدهند. اگر تصمیم گرفتند به تو اجاره ندهند، باید ظرف ۷ روز بیعانه را برگردانند.

مدرک‌ها و بررسی‌ها: «حق اجاره» را فقط در انگلستان باید ثابت کنی، نه در ولز، اسکاتلند یا ایرلند شمالی. اگر شهروند بریتانیا یا ایرلند نیستی، می‌توانی کد اشتراک آنلاین بدهی یا مدرک اصلی مهاجرتی؛ انتخاب با خودت است و صاحب‌خانه نمی‌تواند فقط چون کد اشتراک ندادی ردت کند (مقالهٔ ویزای الکترونیکی). اگر منتظر تصمیم ادارهٔ مهاجرت هستی و مدرکی نداری، از صاحب‌خانه بخواه از ادارهٔ مهاجرت بررسی حق اجاره را بخواهد؛ معمولاً ظرف ۲ روز کاری جواب می‌دهند. معمولاً معرف از صاحب‌خانهٔ فعلی و کارفرما می‌خواهند؛ اگر صورت‌حساب بانکی خواستند، شمارهٔ حساب را بپوشان. بنگاه و بعضی صاحب‌خانه‌ها با اجازهٔ تو بررسی اعتباری می‌کنند (مقالهٔ امتیاز اعتباری)؛ نباید برای آن پول بگیرند.

ضامن (guarantor): کسی است، مثلاً پدر و مادر یا یک خویشاوند نزدیک، که قبول می‌کند اگر تو اجاره ندادی، او بدهد. توافق ضامن باید کتبی باشد. صاحب‌خانه‌ها معمولاً ضامن ساکن بریتانیا می‌خواهند؛ برای تازه‌واردها ممکن است مشکل باشد. در خانهٔ اشتراکی با یک قرارداد مشترک، ضمانت معمولاً کل اجاره را می‌پوشاند، نه فقط سهم تو.

چیزهای دیگری که باید ببینی: گواهی مصرف انرژی (EPC): خانه‌ای که تازه اجاره می‌کنی باید درجهٔ E یا بهتر داشته باشد، مگر معاف باشد. خانهٔ اشتراکی با چند مستأجر معمولاً باید مجوز شهرداری داشته باشد. صاحب‌خانه نمی‌تواند به‌خاطر ملیت، نژاد یا جنسیت با تو فرق بگذارد؛ این تبعیض است و می‌شود شکایت کرد. اگر پول اول را نداری، شهرداری ممکن است طرح وام ودیعه یا ضمانت اجاره داشته باشد؛ شهرداری ممکن است برای ودیعه یا هزینهٔ اسباب‌کشی کمک کند؛ در انگلستان از «صندوق بحران و تاب‌آوری» (Crisis and Resilience Fund) شهرداری (مقالهٔ یونیورسال کردیت).