بی‌خانمان شده‌ام یا دارم می‌شوم: کمک شورای محلی

توضیح کامل

بی‌خانمان قانونی یعنی جای قانونی برای زندگی در هیچ جای دنیا نداری، نمی‌توانی وارد خانه‌ات شوی (مثلاً صاحبخانه قفل را عوض کرده)، یا ماندن در خانه منطقی نیست، مثلاً به‌خاطر خشونت، خانهٔ خیلی خراب یا شلوغ، یا اینکه از پس اجاره‌اش برنمی‌آیی. اگر مجبوری تا ۸ هفتهٔ دیگر از خانه بروی، «در خطر بی‌خانمانی» حساب می‌شوی و باز هم می‌توانی درخواست بدهی.

نامهٔ تخلیه: اگر صاحبخانه نامهٔ تخلیهٔ معتبر بند ۸ (section 8) داده که تا ۸ هفته تمام می‌شود، می‌توانی کمک بخواهی. اگر صاحبخانهٔ خصوصی از ۱ می ۲۰۲۶ به بعد نامهٔ «بند ۲۱» (section 21) داده، با مشاور حرف بزن.

چه کسی می‌تواند: شهروند بریتانیا یا ایرلند، دارندهٔ اقامت دائم (مگر کسی که برایش تعهد حمایت مالی امضا شده)، پناهنده و دارندهٔ حمایت بشردوستانه. کسی که حق ماندن ندارد، توریست، پناهجو، و کسی که روی مدرک اقامتش «no recourse to public funds» نوشته شده نمی‌تواند. اگر در ۲ سال گذشته به بریتانیا آمده یا برگشته‌ای، معمولاً باید نشان بدهی اینجا خانهٔ اصلی‌ات است.

چه کمکی: شورا اول سعی می‌کند کمکت کند در خانه‌ات بمانی (مثلاً با صاحبخانه حرف می‌زند) یا اگر بی‌خانمانی، خانهٔ تازه پیدا کنی؛ شاید پول ودیعهٔ یک خانهٔ اجاره‌ای خصوصی را بدهد. معمولاً ۸ هفته کمک می‌کند و باید با تو یک «برنامهٔ مسکن» کتبی (personal housing plan) بنویسد.

جای اضطراری: اگر شورا فکر کند حق کمک داری، بی‌خانمانی و «نیاز اولویت‌دار» (priority need) داری، همان موقع جای موقت می‌دهد، مثلاً هتل ارزان یا خوابگاه. نیاز اولویت‌دار یعنی مثلاً باردار هستی، بچه‌ای زیر ۱۶ سال (یا زیر ۱۹ سال که تمام‌وقت درس می‌خواند) با تو زندگی می‌کند، ۱۶ یا ۱۷ ساله‌ای، به‌خاطر خشونت خانگی یا آتش‌سوزی و سیل بی‌خانمان شده‌ای، یا به‌خاطر بیماری یا سن آسیب‌پذیری. حتماً جای اضطراری را بخواه.

خانهٔ بلندمدت: اگر شورا فکر کند خودت باعث بی‌خانمانی شده‌ای (intentionally homeless)، مثلاً خانه‌ای را که می‌توانستی بمانی رها کرده‌ای یا اجاره‌ای را که از پسش برمی‌آمدی نداده‌ای، معمولاً خانهٔ بلندمدت نمی‌دهد. اگر «پیوند محلی» نداری (معمولاً ۶ ماه گذشته در آن منطقه زندگی نکرده‌ای، کار یا خانواده نداری)، شاید تو را به شورای دیگری بفرستد؛ مگر آنجا برایت خطر خشونت داشته باشد. خانهٔ پیشنهادی ممکن است خانهٔ شورا یا خانهٔ اجاره‌ای خصوصی باشد.

اگر ۱۶ یا ۱۷ ساله‌ای، معمولاً بهتر است از خدمات اجتماعی (social services) کمک بخواهی. اگر شورا اجازهٔ درخواست نداد یا جای اضطراری را رد کرد، با Citizens Advice تماس بگیر. در این مدت خودت هم دنبال خانه بگرد. این راهنما برای انگلستان است.